❤ گالری من ❤

دانلود دکلمه شکلات از قمیشی

اینم دکلمه ی خیلی قشنگه شکلات از قمیشی

خیلی قشنگه حتما دانلود کنید بعدشم نظر یادتون نره

+ نوشته شده در جمعه 13 اسفند 1389 ساعت 16:35 توسط reyhane |

شکلات

شکلات

اون روزا...ما دلی داشتیم...واسه بردن، جونی داشتیم...واسه مردن، کسی بودیم...کاری داشتیم، پائیزو بهاری داشتیم...تو سرا، ما سری داشتیم، عشقیو دلبری داشتیم...

با یه شکلات شروع شد. من یه شکلات گذاشتم کف دستش، اونم یه شکلات گذاشت تو دست من.

من بچه بودم، اونم بچه بود. سرمو بالا کردم، سرشو بالا کرد. دید که منو میشناسه. خندیدم.

گفت دوستیم؟

گفتم دوستِ دوست...

گفت تا کجا؟

گفتم دوستی که تا نداره...

گفت تا مرگ.

خندیدمو گفتم: من که گفتم تا نداره...

گفت باشه. تا پس از مرگ.

گفتم نه، نه، نه، نه. تا نداره.

گفت قبول. تا اونجا که همه دوباره زنده میشن. و اون زندگی پس از مرگ...بازم با هم دوستیم، تا بهشت، تا جهنم...تا هرجا که باشه منو تو با هم دوستیم...

خندیدم گفتم تو براش تا هر کجا که دلت میخوا، یه "تا" بذار. اصلا یه تا بکش، از سر این دنیا، تا اون دنیا. اما من اصلا براش تا نمیذارم...

نگام کرد، نگاش کردم. باور نمیکرد. میدونستم اون میخواست، حتما دوستی ما تا داشته باشه، دوستی بدون "تا" رو نمیخواست...

زندگی یعنی چکیدن همچو شمع از گرمی عشق

زندگی یعنی لطافت گم شدن در نرمی عشق

زندگی یعنی دویدن بی امان در وادی عشق

رفتن و آخر رسیدن بر در آبادی عشق

میتوان هر لحظه هر جا عاشقو دلداده بودن

پر غرور چون آبشاران بودن اما ساده بودن

گفت بیا برای دوستیمون یه نشونه بذاریم. گفتم باشه، تو بذار. گفت شکلات. هر بار که همدیگه رو میبینیم، یه شکلات مال تو، یکی مال من. باشه؟ گفتم باشه...

هر بار یه شکلات میذاشتم تو دستش، اونم یه شکلات میذاشت تو دست من.

باز همدیگه رو نگاه میکردیم، منو تو دوستیم...دوستِ دوست...

من تندی شکلاتامو باز میکردم، میذاشتم تو دهنمو تندو تند می خوردم.

می گفت شکمو! تو دوست شکموی منی...و شکلاتشو میذاشت تو یه صندوقچه کوچولوی قشنگ...می گفتم بخورش...میگفت تموم میشه. میخوام تموم نشه. برای همیشه بمونه.

صندوقش پر از شکلات شده بود. هیچ کدومشونو نخورده بود. من همشو خورده بودم...

گفتم اگه یه روز شکلاتاتو مورچه ها بخورن، یا کرما، اونوقت چکار میکنی؟...

گفت مواظبشون هستم...میگفت، میخوام نگهشون دارم، تا موقعی که دوست هستیم...

و من شکلاتمون باز میکردمو میذاشتم تو دهنمو میگفتم نه، نه، نه، نه. دوستی که "تا" نداره...

یک سال، دو سال ، پنج سال، هفت سال، ده سال، بیست سالش شده.

اون بزرگ شده، منم بزرگ شدم.

من همه ی شکلات هامو خوردم، ولی اون همه ی شکلات هاشو نگه داشته.

امشب اومده، تا خداحافظی کنه.

میگه میخواد بره... بره اون دور دورا... میگه میرم، اما زود برمیگردم...

من که میدونم میره و بر نمیگرده...

یادش رفت شکلات به من بده. من که یادم نرفته... یه شکلات گذاشتم کف دستش، گفتم این برای خوردن، یه شکلات هم گذاشتم کف اون دستش: اینم آخرین شکلات، برای صندوق کوچولو...

یادش رفته بود صندوقی داره برای شکلاتاش... هر دوتا رو خورد...

خندیدم. میدونستم دوستی من "تا" نداره، میدونستم دوستی او "تا" داره...مثل همیشه.

خوب شد من همه ی شکلاتامو خورده ام...اما اون هیچ کدومشونو نخورده بود...

حالا با یه صندوق...پر از شکلاتی نخورده، چی کار میتونه بکنه؟...

این دیگه فکر نداره     وقتی میشنوی میگم
تو برو باهام نمون          حتی اسممو نیار
اگه یک شب دیگه            زیر بارونا قدم زدی بدون
که تمام فکر من پیش تو بود     مث تو تو زندگیم هیشکی نبود...